Amelia Earhart    HILARY SWANK
George Putnam    RICHARD GERE
Gene Vidal    EWAN McGREGOR
Fred Noonan    CHRISTOPHER ECCLESTON
Bill    JOE ANDERSON
Eleanor Roosevelt    CHERRY JONES
Elinor Smith    MIA WASIKOWSKA
Slim Gordon    AARON ABRAMS
Leo Bellarts    DYLAN ROBERTS
William Dalten    SCOTT YAPHE
Balfour    TOM FAIRFOOT
Mała Amelia    RYANN SHANE
Gore Vidal    WILLIAM CUDDY
F  Frances Putnam    ELIZABETH SHEPHERD
Gallagher    RICHARD DONAT
Reporter    SCOTT ANDERSON

REŻYSERIA     MIRA NAIR
SCENARIUSZ    RON BASS AND ANNA HAMILTON PHELAN
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK    “EAST TO THE DAWN” SUSAN BUTLER  oraz “THE SOUND OF WINGS” MARY S. LOVELL
PRODUCENCI    TED WAITT, KEVIN HYMAN, LYDIA DEAN PILCHER
KIEROWNICTWO PRODUKCJI    RON BASS, HILARY SWANK
ZDJĘCIA    STUART DRYBURGH
SCENOGRAFIA    STEPHANIE CARROLL
MONTAŻ    ALLYSON C. JOHNSON, LEE PERCY
KOSTIUMY KASIA WALICKA MAIMONE
MUZYKA    GABRIEL YARED
KOORDYNACJA EFEKTÓW SPECJALNYCH WOJCIECH ZIELINSKI

Produkcja: Avalon Pictures, Fox Searchlight Pictures, Twentieth Century Fox, 2009
Barwny (Deluxe), szerokoekranowy (Panavision)
Czas projekcji: 112 min.

  „Amelia Earhart” to opowieść o niezwykłym życiu pionierki, kobiety-pilot. W rolę tytułową wcieliła się dwukrotna laureatka Oscara, Hillary Swank. Amelia Earhart była pierwszą kobietą, która przeleciała nad Atlantykiem (wpierw jako pasażerka, potem jako pilot). Zyskała ogromną sławę, stała się ulubienicą Ameryki – „boginią jasności” uwielbianą za odwagę i charyzmę. Popularność jej nie zmieniła – do końca życia kochała niebezpieczeństwo i wyzwania, nie bała się mówić tego co myślała, i realizować planów. Była inspiracją dla milionów ludzi – między innymi dla Eleonor Roosevelt (Cherry Jones), swego męża magnata prasowego, George’a P. Putnama (Richard Gere) czy wieloletniego przyjaciela i kochanka, pilota Gene’a Vidala (Ewan McGregor). Latem 1937 roku Amelia zdecydowała się bardzo odważny krok – postanowiła przelecieć samotnie dookoła świata. To jeden z najsłynniejszych lotów w historii.

 

 

  Jeden z głównych bohaterów filmu i wielka miłość Amelii  jest… żelazny. To samolot Lockheed L-10 Electra, w którym Earhart odbyła swój ostatni lot. Jego pierwszy lot odbył się w 1934 roku; wkrótce stał się najpopularniejszym z samolotów. Właśnie w nim Amelia pragnęła zrealizować swe największe marzenie – zostać pierwszą kobietą, która przeleciała dookoła świata.
Na świecie zostało raptem kilka modeli Elektry; przed twórcami filmu było nie lada wyzwanie. „Znalezienie Elektry było jak obsadzenie głównej roli. Ten samolot jest nieodłączną częścią historii życia Amelii. Znaleźliśmy Elektrę w południowej Francji. Poszukiwania, zdobycie samolotu i sprowadzenie go na plan było jedną z największych przygód mojego życia .Ta maszyna jest piękna i patrząc na nią nie sposób nie pomyśleć o tym jak niesamowite jest latanie.” – mówi Mira Nair.
  Samolotu użyczył francuski dziennikarz i weteran wojenny, Bernard Chabbert, którego ojciec (również pilot) osobiście znał Amelię Earhart. Z pełnym przekonaniem stwierdza, że Elektra to samolot dla pasjonatów lotnictwa.
  „To piękna maszyna. Pełna gracji i klasy; jest w niej magia. Tylko kilkanaście osób może poszczycić się mianem właściciela Elektry. Gdy ekipa filmowa zgłosiła się do mnie z prośbą o wypożyczenie samolotu do filmu o Amelii Earhart, byłem w siódmym niebie.” – mówi Chabbert.
  Okazało się, że transport maszyny jest nie lada wyzwaniem. Większość zdjęć odbyła się w RPA. Mira Nair nie tylko chciała przetransportować Elektrę do Cape Town, ale i zarejestrować lot nad Afryką, jako hołd dla wypraw Amelii.
  Samolot Chabberta nie latał od sześćdziesięciu lat – ma za sobą udział w II Wojnie Światowej, pilotował nim angielski pilot (i domniemany szpieg), Sydney Cotton. Lata świetności minęły...
  „Mieliśmy cztery miesiące, żeby znaleźć dwa silniki, śmigła i wiele innych części. Do tego zaplanować i zorganizować przelot nad Afryką… Gdybyśmy wzięli się za to w 1937 roku zostalibyśmy gwiazdami!” – mówi Chabbert i dodaje : „Dokonaliśmy tego co Amelia i choć lecieliśmy takim samym samolotem, to dla nas była to podróż przestarzałą machiną, a dla niej lot machiną przyszłości.”
  Odnowiona Elektra wystartowała z Annemasse Airport nieopodal Genewy. Po dwóch dniach wylądowała w Maroku, następnie kierowała się ku Bamako i Mali. „Stara bestia okazała się niezłą machiną!” – śmieje się Chabbert. Samolot przeleciał nad Afryką, na kilka dni wylądował na wyspie Malabo, potem minął Angolę i Namibię, aż w końcu dotarł na miejsce czyli do Cape Town. Po niecałej dobie był gotowy do pierwszych zdjęć.

 

 

 

  Chabbert był wzruszony tym jak ekipa i obsada zareagowała na pojawienie się samolotu : „Moja stara maszyna została członkiem tej filmowej rodziny. Hilary zachowywała się dokładnie tak jak Amelia. Moja Elektra stała się jej Elektrą.”
  Chabbert był dumny z tego jak samolot sprawdził się na planie. „Świetnie sobie poradziła, mimo że od kilkudziesięciu lat stała w garażu. Nie sprawiła filmowcom żadnych problemów. Elektra Amelii miewała gorsze dni – podczas lotu z Nowej Gwinei była tak przeładowana, że Amelia musiała pikować [manewr polegający na zdecydowanym obniżeniu nosa samolotu poniżej horyzontu] aby nabrać prędkości. Kręciliśmy tę scenę ponad dwadzieścia razy; moja Elektra działała bezbłędnie. Powstało wiele niezapomnianych scen z jej udziałem – między innymi loty nad Victoria Fallus czy pustynią Okavango Delta. Miałem wrażenie, że ten samolot żyje i jest aktorem, a nie częścią scenografii.”
  Dzielna Elektra musiała wrócić do Europy. Chabbart wspomina, że przygoda z filmem była jedną z najprzyjemniejszych w jego życiu : „Lily [jak nazywa swój samolot] wylatała w osiem tygodni sto siedemdziesiąt godzin. Pilotowało ją siedem osób. Dzięki mojej Lily przeżyli piękną przygodę. Przeniosła nas do dawnych czasów i pomogła zrozumieć co czuła Amelia Earhart”.
  W filmie również wystąpiły repliki poszczególnych samolotów – między innymi Fokkera, którym Amelia przeleciała nad Atlantykiem czy Lockheed Vegi, w której pobiła wiele rekordów. Repliki posłużyły ekipie specjalistów od efektów komputerowych (Mr X; Toronto) w stworzeniu symulacji. „Nakręciliśmy dużo realnych lotów i efekty komputerowe musiały im dorównać. Ekipa Mr X to zawodowcy; świetnie się spisali.” – mówi Dryburgh. Do pomocy przy samolotach Fokker F7 i Lockheed 7 zatrudniono Paula Austerberry’ego, który nadzorował budowę replik. „To profesjonalista w każdym calu. Świetnie się spisał.” – mówi Carroll. Udało mu się odnaleźć oryginalne szkice F7 – namierzył je w fabryce Fokkera w Holandii. Posiłkował się także starymi fotografiami i zachowanymi częściami (między innymi kadłubem Lockheed Vegi). Odpowiada także za wnętrze ukochanej Elektry, którą latała Amelia. Ausberry wspomina, że współpraca przy tym filmie była jak kurs historyczny : „życie Amelii jest nierozerwalnie związane z rozwojem lotnictwa. Kadłub jej pierwszego samolotu był z drewna; to było prawdziwe cudo w stylu art.-deco. Kilka lat później samoloty były już dużo bardziej nowoczesne. Technika szła do przodu w niesamowitym tempie.”

 

 GALERIA ZDJĘĆ Z FILMU

 

Ważne daty w życiu Amelii

24 lipca 1897 – Amelia przychodzi na świat w Atchinson (Kansas); jest córką prawnika i wynalazcy dotkniętego alkoholizmem.

3 stycznia 1921 – kilka miesięcy po tym jak przyznano Amerykankom prawo do głosowania w wyborach, Amelia bierze pierwsze lekcje latania u Nety Snook.

15 grudnia 1921  - Amelia dostaje licencję pilota

22 października 1922 – Amelia pokonuje rekord : jest pierwszą kobietą, która wzleciała na wysokość 14,000 stóp

17-18 czerwca 1928  - Amelia zostaje pierwszą kobietą, która przeleciała nad Atlantykiem (jako pasażerka). Lot odbył się samolotem Fokker F7, pilotem był Wilmer Stulz. Po lądowaniu w Nowym Jorku odbyła się parada; Amelii wręczono klucze do miasta i zaproszono na spotkanie z prezydentem

Październik 1928 – Amelia rozpoczyna wykłady zorganizowane przez George’a Putnama – dotyczą jej pierwszej książki „20 Hours, 40 Minutes”

Sierpień 1929 – Amelia zajmuje trzecie w miejsce w pierwszej edycji Women’s Air Derby. W czasach Wielkiego Kryzysu staje się gwiazdą; symbolem pogody ducha i optymizmu

Listopad 1929 – Amelia pomaga w utworzeniu The Ninety-Nines – pierwszej, kobiecej organizacji pilotów

5 lipca 1930 – Amelia pokonuje kobiecy rekord prędkości

7 lutego 1931 – Amelia wychodzi za Goerge’a Putnama

8 kwietnia 1931 – Amelia ustanawia kolejny rekord : osiąga wysokość 18,415 stóp

20-21 maja 1932 – Amelia zostaje pierwszą kobietą, która jako pilot przelatuje samotnie nad Atlantykiem. Prezydent Hoover przyznaje jej złoty medal. Na rynku pojawia się jej druga książka – „The Fun Of It” opowiadająca o locie

24-25 sierpnia 1932 – Amelia przelatuje w poprzek USA z Los Angeles do Nowego Jorku ustanawiając kobiecy rekord zasięgu 3938,245 km oraz uzyskuje rekordowy czas przelotu w poprzek USA

Kwiecień 1933 – Amelia przyjmuje zaproszenie na kolację w Białym Domu, podczas której zaprzyjaźnia się z Eleonor Roosevelt

Styczeń 1934 – Amelia zostaje pierwszym pilotem, który samotnie przeleciał nad Pacyfikiem (z Hawajów do Kalifornii). Niedługo potem do Macy’s trafia kolekcja zaprojektowanych przez nią ubrań

11 stycznia 1935 – Amelia zostaje pierwszym pilotem, który samotnie przeleciał z Honolulu do Oakland

19-20 kwietnia 1935 – Amelia zostaje pierwszym pilotem, który odbywa samotny lot z Los Angeles do Mexico City

1 czerwca 1937 – Amelia i znany nawigator Fred Noonan startują do kolejnego przelotu. Trasa wiodła z Oakland (Floryda) nad Puerto Rico, Wenezuelą, Brazylią, Senegalem następnie nad Afryką, Azją, Australią do Nowej Zelandii. 1 lipca po starcie z Lae na Nowej Zelandii samolot skierował się na wyspę Howland odległą o 4162 km. Celu podróży samolot nigdy nie osiągnął; uznano, że przymusowo wodował z braku paliwa o świcie 2 lipca. Prezydent Roosevelt wydaje rozkaz rozpoczęcia poszukiwań – okazują się one bezowocne i zostają zakończone 18 lipca 1937 roku. Dwa lata później Amelia zostaje uznana za zmarłą.